روح الله خالقی
روح الله خالقی در سال 1285 در کرمان متولد شد سالها شاگرد ممتاز استاد علی نقی وزیری و از مفاخر موسیقی ملی ایران بود . بهترین سالهای زندگی اش را صرف دل انگیزترین هنرها کرد و به تشخیص اهل فن موسیقی ایرانی و فرنگی شناخت او صلاحیت کامل یافت در سال 1325 انجمن موسیقی ملی به همت او تاسیس شد هم اکنون قطعات آواز ، قطعات ارکستری ، اتودها ، آثار ساده مدرسه ای ، کتاب ها و سوالات علمی مانند نظری به موسیقی از او بجای مانده است که هر کدام دارای ارزش فراوانی است . خالقی در مدت 27 سال که در رشته موسیقی ایرانی کارکرد بیش از یکصد آهنگ و دو جلد کتاب (نظری به موسیقی) و کتاب دیگری نیز به نام (هم آهنگی موسیقی) نوشته است . دیگر از آثار او علاوه بر تعدادی آنود برای ویولون و عود و تار عبارتست از رنگارنگ که این اثر گلستانی است که دارای گلهای رنگارنگ می باشد به علاوه آهنگهای یاد رمیده ، وعده وصال ، پیمان شکنی ، نغمه نوروزی ، بهار عشق ، هستی عاشقان ، بت جوانی و امید زندگانی تصانیفی است که توسط این موسیقی شناس عالیقدر ساخته شده است مرحوم خالقی در موسیقی سخت پیرو استادش مرحوم کلنل علینقی وزیری بود و همواره اعتقاد داشت که وزیری خدمتی به موسیقی این کشور کرده که تا به حال احدی به هیچیک از صنایع ظریفه این مملکت نکرده است و می گفت تا موسساتی وجود نداشته باشند که بدان وسیله بتوان این روش را ترویج کرد زحمات وزیری آن چنان ثمربخش نخواهد بود .
حسن ناهید
حسن ناهید یکی از نی نوازان خوب و با ارزشی است که در سال 1322 در کرمان متولد شد و از 10 سالگی به موسیقی علاقه مند گردید . ناهید پس از چندی که صدای نی استاد حسن کسایی را از رادیو شنید به اصفهان نزد ایشان رفت و از محضر وی استفاده های بسیار برد سپس به شیراز رفت و پس از چندی در اردوی رامسر در مسابقه ای که بین دانش آموزان سراسر کشور برگزار شده بود آقای محمد میرنقیبی هنرمند شایسته گلها وی را برنده اول مسابقه اعلام پس از چندی حسن ناهید به فرهنگ و هنر دعوت شد در همین دوران مدتها جهت تعلیم نت نزد آقای حسین دهلوی به فراگیری پرداخت و به عنوان هنرآموز نی هنرستان عالی موسیقی ملی مشغول تدریس شد .
مهدی فتاح که برای تشکیل ارکستری بنام درویش در رادیو دعوت شد از ایشان هم برای همکاری با این ارکستر دعوت کرد برای شرکت در ارکستر رودکی که از آقایان ابراهیم منصوری ، حبیب الله بدیعی ، علی تجویدی ، احمد عبادی ، رضا ورزنده ، اصغر بهاری و فرهاد فخرالدینی تشکیل شده بود دعوت شد با این ارکستر همکاری نمود در سال 1341 توسط استاد حسین قوامی به برنامه گلها دعوت شد که در فرهنگ و هنر نیز با ارکستر استاد پایور شرکت کرد وی می گوید : تحت تاثیر نوازندگی آقای پایور هستم و به نوازندگی آقای مهندس همایون خرم نیز عشق می ورزم ، حسن ناهید در ارکستری که با همکاری آقایان اسدالله ملک ، منوچهر جهان بلنگو ، فرهنگ شریف ، محمود محمودی خوانساری و عده ای دیگر برنامه ای به نام نوایی از موسیقی ملی ترتیب یافته بود شرکت کرد .
حسن ناهید برای شناساندن موسیقی سنتی و اصیل ایران مسافرتهایی همراه با خوانندگان نامی چون حسین قوامی ، محمدرضا شجریان ، محمود محمودی خوانساری و عبدالوهاب شهیدی به کشورهای ترکیه ، بلغارستان ، یوگسلاوی ، ایتالیا ، فرانسه ، بلژیک ، هلند ، آلمان و اتریش نموده و در برنامه هایی تحت عنوان کنسرت سازهای ملی ایران شرکت کرده است .
داریوش رفیعی
داریوش رفیعی از دودمانی سرشناس و خانواده ای اصیل و ریشه دار بود وی با درگذشت پدر در سن 20 سالگی از کرمان به تهران رفت به محض ورود به تهران به محضر اساتید بزرگ موسیقی مانند مرحوم یاحقی ، مرحوم بدیع زاده ، مرحوم حسین تهرانی و مجید وفادار روی آورد در خانه مرحوم بدیع زاده رفیعی با بیشتر هنرمندان آن روزگار آشنا شد خود نیز گاهی به شوق و نشاط آمده از گوشه مجلس با صدای پرطنین و مردانه اش ترانه محلی و پرسوز وگداز را سر می داد .
رختخواب مرا مستانه بنداز
تو پیچ پیچ ره میخانه بنداز
رفته رفته صدایش به اوج و نهایت قدرت خود رسیده و نوای ضرب پنجه های سحار او فضای خانه محفل دوستان را از عشق و شور و حال لبریز می نمود داریوش در آغاز ورود به رادیو با معرفی و راهنمایی استاد بدیع زاده کار خود را با ارکستر ابراهیم منصوری آغاز کرد در این زمان بود که ناگهان نام او و ترانه های او زبانزد خاص و عام شده گروه گروه مشتاقان و علاقه مندان این هنرمند جوان به رادیو روی آورده در جستجوی صاحب این صدا بودند ولی وی با خوی درویشی و عزت نفس کم نظیری که داشت بندرت در مجامع خصوصی شرکت می کرد وی به همان نسبت از مواهب عالی انسانی و لطائف روحی و صفای درون بهره مند بود ترانه های پراحساس محلی که از سرچشمه پرعطوفت دلهای پاک و عشق های آسمانی و بی شائبه روستائیان گمنام تراویده و از روزگاران گذشته بر جای مانده اگر چه بوسیله خوانندگان محلی گاه و بیگاه خوانده می شد ولی دارای آن مقدار تاثیر نبود که در زمان داریوش رفیعی مورد استقبال قرار گرفت . داریوش رفیعی از آغاز جوانی دوست و عاشق لاینفک هنرمند چیره دست و آهنگساز معروف پرویز یاحقی بود این معاشرت های ممتد که تا آخر عمر داریوش ادامه داشت باعث پدید آمدن چندین آهنگ و ترانه جدید شد که هر یک به ترتیب زمان در رادیو ضبط و پخش شد این سری از آهنگ های داریوش و پرویز از بهترین آثاری هستند که از آن زمان برجای مانده است .
داریوش رفیعی در 32 سالگی و در عنفوان جوانی به بستر افتاد و به علت بی توجهی پزشکان چشم از جهان فروبست و دوستداران خود را به درد و رنجی فراموش نشدنی مبتلا کرد چه روز غمگین و پرغوغایی بود روزی که او را در مقبره ظهیرالدوله به خاک می سپردند یادش به خیر باد.
